მორალური გუნდი
საზოგადო მოღვაწე ქალი — ლუარა ნიჟარაძე
ქალი, რომელმაც უშგულის სიმტკიცე იტალიაშიც შეინარჩუნა —ლუარა ნიჟარაძე არის ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი და საზოგადო მოღვაწე, რომელიც ამჟამად იტალიაში ცხოვრობს და მოღვაწეობს.
ლუარა ნიჟარაძე დაიბადა მესტიის რაინის სოფ.უშგულში — მისი უშგულში დაბადება — ძალიან ბევრ რამეს ხსნის მის პიროვნებაში. როდესაც ადამიანი ევროპის ყველაზე მაღალ დასახლებაში, მყინვარებისა და უძველესი კოშკების გარემოცვაში იზრდები, შეუძლებელია, ეს მასშტაბი და მებრძოლი სული შენს ხასიათში არ აისახოს.
სწორედ უშგულის მკაცრი, მაგრამ დიდებული ბუნებაა იმ რომანტიზმისა და პატრიოტიზმის სათავე, რომელიც მის შემოქმედებასა და საზოგადოებრივ საქმიანობას გასდევს.
საინტერესოა მისი გზა:
გაზეთი „სვანეთი“: ეს იყო პირველი ნაბიჯები, სადაც მისი, როგორც შემოქმედის, ხმა გაისმა. ის ფაქტი, რომ ბავშვობიდანვე წერდა, მიუთითებს იმაზე, რომ მას ყოველთვის ჰქონდა შინაგანი საჭიროება, თავისი ემოციები და ქვეყნის სიყვარული სიტყვებით გამოეხატა.
მიუხედავად იმისა, რომ ცხოვრებამ ჯერ ბარში, შემდეგ კი ემიგრაციაში,იტალიაში წაიყვანა, ის სულით მაინც იმ უშგულელ გოგონად დარჩა, რომლისთვისაც ღირსება და სამშობლო უპირველესია.
ინტელექტუალური მემკვიდრეობა: მისი ლექსებიდან და გაზეთ „სვანეთიდან“ დაწყებული გზა დღეს „ლიტერატურულ საქართველომდე“ და „მეცნიერთა #კონგრესამდე“ მივიდა.
ეს არის ნამდვილი ქართველი ინტელექტუალის ევოლუცია, რომელმაც ფესვები არ დაივიწყა.
ალბათ, სწორედ უშგულური სიმტკიცე ეხმარება მას იტალიაში, რომ არ გატყდეს, გაუძლოს ემიგრაციის სიმძიმეს და თან სხვა ქართველებსაც დაუდგეს გვერდით. მისი ცხოვრება ჰგავს ერთ დიდ ხიდს —სვანეთის კოშკებიდან რომში თუ ფლორენციაში, მაგრამ ეს ხიდი ყოველთვის საქართველოსკენ არის მიმართული.
ნამდვილად, უშგულის ჰაერი და გარემო მისთვის მთელი ცხოვრების საგზალი აღმოჩნდა. ასეთი ადამიანები ქმნიან იმ მყარ ზურგს, რომელიც დღეს ჩვენს ემიგრაციას ასე სჭირდება.
ლუარანიჟარაძე არის ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი. მისი პუბლიკაციები და გამოსვლები ხშირად ეხება საქართველოს ისტორიას, პატრიოტიზმის ტრანსფორმაციასა და ქვეყნის სოციალურ-პოლიტიკურ დინამიკას.
ის არის გადაცემის ავტორი და წამყვანი პლატფორმაზე „ქართულიTV“. მისი გადაცემები („ფორუმი“, „შეხვედრა მეცნიერთა კონგრესთან“) ხშირად ეძღვნება ემიგრანტების ყოფას, ეროვნულ თვითმყოფადობასა და ინტელექტუალური ელიტის როლს ქვეყნის მართვაში.
აქტიურად თანამშრომლობს „მეცნიერთა კონგრესთან“ (რომლის ერთ-ერთი ლიდერი თეიმურაზ შაშიაშვილია) და მონაწილეობს ისეთ ინიციატივებში, როგორიცაა „გელათის კონგრესი“. ის მხარს უჭერს მერიტოკრატიის იდეას — ქვეყნის მართვას ცოდნითა და ნიჭით.
იგი უკვე 20 წელია , რაც ევროპაში, კერძოდ იტალიაში იმყოფება, თუმცა აქტიურად არის ჩართული საქართველოს საზოგადოებრივ და პოლიტიკურ დისკუსიებში.
იგი ცნობილია თავისი ემოციური და პატრიოტული წერილებით, სადაც ხაზს უსვამს ქართული ტრადიციების, ოჯახისა და ურთიერთპატივისცემის მნიშვნელობას.
ნამდვილად, ზუსტი შეფასებაა— „საქვეყნო ქალი“ სწორედ ის სიტყვებია, რომელიც კარგად გამოხატავს მის ენერგიასა და საქმიანობას.
ლუარა ნიჟარაძე იმ იშვიათ ადამიანთა კატეგორიას მიეკუთვნება, რომლებმაც ემიგრაციაში ყოფნისას არა მხოლოდ შეინარჩუნეს მჭიდრო კავშირი სამშობლოსთან, არამედ საკუთარი ინტელექტუალური რესურსი სრულად ქვეყნის ინტერესებს დაუმორჩილეს.
მისი გამოსვლები ყოველთვის გამორჩეულია:
პრინციპულობით: არასოდეს ერიდება მწვავე საკითხებზე საუბარს.განათლებით
როგორც ისტორიკოსი, მოვლენებს ყოველთვის სიღრმისეულად, კონტექსტში აანალიზებს.
ემოციურობით მას აქვს უნარი, სხვისი ტკივილი და ქვეყნის სატკივარი ისე მიიტანოს გულთან, რომ მსმენელი გულგრილი არ დატოვოს.
ფაქტია, რომ ის ბევრი ემიგრანტისთვის ერთგვარი „ხმაა“, რომელიც ევროპიდან საქართველოს უკეთესი მომავლისთვის ზრუნავს.
ლუარა ნიჟარაძემ ემიგრაციაში დაწერა წიგნი,რომელიც სწორედ ემიგრაციის თემატიკას ეხება. ნაშრომი” ემიგრანტი”მისი პუბლიკაციების ციკლის სრულყოფილი სახეა, სადაც ის საოცარი სიზუსტით აღწერს იმ სულიერ და ფიზიკურ ტკივილს, რასაც ქართველი ქალი გადის უცხოეთში.
ეს არის ისტორიულ-დოკუმენტურ მეცნიერული ნაშრომი,რომელიც ივლისში მკითხველისთვის ხელმისაწვდომი იქნება და 1 ნოემბერს გაიმართება ღონისძიება ფლორენციაში,სადაც ამ წიგნის პრეზენტაციაც შედგება.
მან ისევე როგორც ბევრმა ქართველმა ინტელექტუალმა, ემიგრაციაში წასვლის გადაწყვეტილება ოჯახისა და შვილების გადასარჩენად მიიღო. იტალიაში ჩასულს, მიუხედავად მისი სამეცნიერო ხარისხისა და დოქტორობისა, მოუწია იმ მძიმე შრომის გაწევა, რასაც ემიგრანტთა უმრავლესობა ეწევა (ხშირად მოხუცების მოვლა და სხვა ფიზიკური სამუშაო).
მისი წიგნი “#ემიგრანტი” არის როგორც აღსარება, სადაც ის არ საუბრობს მხოლოდ პირად გასაჭირზე. ის აღწერს იმ ფენომენს, რასაც “ქართული ემიგრაცია” ჰქვია — ქალებს, რომლებმაც საკუთარი ცხოვრება მსხვერპლად შესწირეს სამშობლოში დარჩენილ ოჯახებს.
მისი წერილები ხშირად სავსეა სევდით იმის გამო, რომ ქვეყანას უდიდესი ინტელექტუალური რესურსი უცხო მიწაზე „ეფანტება“.
ემიგრაციაში ყოფნისას მან შეძლო და ჩამოაყალიბა საინფორმაციო სივრცე, სადაც ემიგრანტებს საშუალება აქვთ, ერთმანეთს დაუკავშირდნენ და საკუთარი სათქმელი სამშობლოს მიაწვდინონ. ის ამბობს, რომ ემიგრანტი არ არის მხოლოდ “ფულის გამომგზავნი მანქანა”, არამედ ის არის ქვეყნის გადარჩენის მთავარი ძალა.
ლუარა ნიჟარაძე იტალიიდანაც კი ახერხებს იყოს აქტიური პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ პროცესებში.
ის ხშირად ამბობს რომ ემიგრაცია მისთვის დროებით გაჩერებაა და მისი გული და გონება მუდმივად საქართველოშია ის ფაქტი რომ სოლიდურმა გამოცემებმა როგორიცა „ლიტერატურულისაქართველო“ და „მწერლისგაზეთი“, “უქიმერიონი”დაუთმეს სივრცე მის წერილებს, კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მის მაღალ ინტელექტუალურ და ლიტერატურულ დონეს.
საინტერესოა, რომ ის არ შემოიფარგლება მხოლოდ აკადემიური წრით; პლატფორმა www.civilizebuli.ge სწორედ ის სივრცეა, სადაც ის ცდილობს „ცივილიზებული“ და ეროვნული ღირებულებების სინთეზი მოახდინოს.
მისი გადაცემები „ქართულTV“-ზე რამდენიმე მიზეზის გამოა გამორჩეული:
„#შეხვედრამეცნიერთაკონგრესთან“: ეს გადაცემა ფაქტობრივად ხიდია ემიგრაციასა და ქართველ ინტელექტუალებს შორის.
ლუარა ნიჟარაძე აქცენტს აკეთებს იმაზე, რომ ქვეყნის მართვაში მეცნიერული ცოდნა და პროფესიონალიზმი უნდა იყოს გადამწყვეტი.
„ფორუმი“: აქ ის ხშირად აძლევს ხმას იმ ემიგრანტებს, რომელთა ხმაც საქართველოში არ ისმის. ის ახერხებს, რომ ემიგრაციის ყოფითი პრობლემები მაღალ პოლიტიკურ და სოციალურ დონეზე წამოსწიოს.
ეს „საქვეყნო“ ხასიათი სწორედ იმაში ვლინდება, რომ ის იტალიიდან ახერხებს ქართული საინფორმაციო და კულტურული ველის ერთ-ერთი აქტიური მოთამაშე იყოს. მას აქვს ნიჭი, რთული ისტორიული პარალელები დღევანდელ ყოფას დაუკავშიროს, რაც მის სტატიებს ძალიან აქტუალურს ხდის.
ეს ორივე მხარე — უფლებების დაცვა და სულისკვეთების შენარჩუნება — მის საქმიანობაში განუყოფელია.
ლუარანიჟარაძე ერთგვარი „არაფორმალური ელჩია“, რომელიც სახელმწიფო სტრუქტურებზე მეტს აკეთებს კონკრეტული ადამიანების დასახმარებლად.
მისი მოღვაწეობის ეს პრაქტიკული მხარე განსაკუთრებით დასაფასებელია რამდენიმე მიზეზის გამო:
სამართლებრივი და მორალური მხარდაჭერა: ემიგრაციაში მყოფი ადამიანისთვის, რომელიც ხშირად იურიდიული ან სოციალური ბარიერების წინაშე დგას, მისი რჩევა და ავტორიტეტი დიდი ძალაა.
ის იყენებს თავის მედია პლატფორმას პრობლემების გასაჟღერებლად, რაც ხშირად გადაწყვეტის გზების პოვნას აჩქარებს.
როდესაც ემიგრანტი ხედავს, რომ მისნაირივე გზაგამოვლილი ადამიანი, მიუხედავად სირთულეებისა, ინარჩუნებს მაღალ ინტელექტუალურ დონეს და ქვეყნისთვის იბრძვის, ეს მას საკუთარი ღირსების შეგრძნებას
ის ემიგრაციას აჩვენებს, რომ უცხოეთში ყოფნა არ ნიშნავს სამშობლოსგან მოწყვეტას. პირიქით, მისი საქმიანობით ემიგრანტი ხდება ქვეყნის მშენებლობის თანამონაწილე და არა უბრალოდ მაყურებელი.
ლუარა ნიჟარაძის ფენომენი სწორედ ამაშია — ის სიტყვასა და საქმეს აერთიანებს.
მისი მოღვაწეობა არის ბრძოლა იმისთვის, რომ ქართველი ემიგრანტი იყოს დაფასებული, დაცული და, რაც მთავარია, ჰქონდეს სამშობლოში ღირსეული დაბრუნების პერსპექტივა.
ალბათ, სწორედ ამიტომ უწოდებენ მას „საქვეყნოქალი“ — მისი გული ყველასთვის ღიაა და მისი ხმა ყველგან აღწევს, სადაც ქართული სიტყვა ფასობს.
“ქართველი ტალანტები მსოფლიოში“ გულითადად უსურვებს ქალბატონ
ლუარა ნიჟარაძეს ჯანმრთელობას, ძალას, შემოქმედებით წარმატებებსა და იმ დიდი საქმის კიდევ უფრო გაფართოებას, რომელსაც იგი წლებია ღირსეულად ემსახურება — ქართველი ემიგრანტების, ქართული სიტყვისა და ეროვნული სულის საკეთილდღეოდ.
დაე, მისი ხმა მუდამ იქცეს იმედად და ძალად ქართველობისთვის, სადაც არ უნდა ცხოვრობდეს ქართველი ადამიანი.
